Postawę mojej praktyki stanowi Ashtanga Vinyasa Joga, metoda, którą pokochałam od pierwszych zajęć, choć potrzebowałam chwili, żeby odkryć, dlaczego. Początkowo, fascynowała mnie dynamika ashtangi, ruch i rytm oddechu oraz to, że mogłam się zmęczyć, a przy okazji zresetować głowę od natłoku myśli. Poprzez koncentracje na oddechu, jego dźwięku i vinyasie oraz skupienie na dristhi, odkryłam w ashtanga jodze aspekt medytacyjny. Ashtanga pomaga mi wycofać zmysły i być obecną nie tylko na macie.

Ashtanga Joga w bezpośrednim tłumaczeniu oznacza osiem członów jogi (ashto – osiem, anga – człony) i może być rozumiana na dwa sposoby: jako system filozoficzny spisany w Jogasutrach przez Patanjalego i przedstawiający osiem stopni jogi lub jako praktyka asan i tradycyjna metoda z Mysore, usystematyzowana przez Pattabhiego Joisa ucznia Krishnamacharyi, który w latach 50. założył w Mysore, w swoim domu w Laxmipurum, Ashtanga Yoga Research Institute). Te z pozoru dwie odmienne formy jogi mają ten sam cel i obie czerpią ze starożytnej tradycji jogi.

Słowo Vinyasa Patthabi Jois dodał później, uważał je zresztą za kluczowy element praktyki asan, pozwalający na utrzymanie ciągłego przepływu energii i koncentracji. Vinyasa oznacza „ruch skoordynowany z oddechem”. Oddech jest pierwszą składową tristhany, czyli „trzech miejsc skupienia uwagi”. To właśnie oddech przeobraża ciało i umysł. Pierwszym etapem samopoznania jest właśnie ciało. Rozumiejąc swoje ciało łatwiej nam zrozumieć umysł. W ciele mieszkają i poprzez ciało wyrażają się nasze uczucia, myśli i emocje. Dwa pozostałe elementy tristhany to asana (pozycja) i dristhi (punkt skupienia wzroku, postrzeganie). Skupiając wzrok na dristhi, wycofujemy zmysły i unikamy zewnętrznego osądu na poziomie pratyahary. Pozycje uszeregowane są w sekwencje o różnych poziomach trudności i właściwościach. Większość z nas praktykuje pierwszą serię – Jogę Chikista, zwaną „terapią jogą” która oczyszcza nasze narządy. Sekwencja drugiej serii, czyli Nadi Shodana, charakteryzuje się jest kombinacją głębokich wygięć, skrętów, otwierania bioder i asan wymagających siły i balansu. W dosłownym tłumaczeniu nadi shodana oznacza „oczyszczanie kanałów energetycznych nadi”. Praktyka drugiej serii umożliwia lepszy przepływ energii w ciele i wspiera nasz układ nerwowy. Ostatnie 4 serie to sekwencje zaawansowanej praktyki asan, równoważące siłę i lekkość znane jako Sthira Bhaga. Sthira tłumaczy się jako silny, stabilny i zdecydowany. Bhaga oznacza dobrostan, powodzenie i szczęście. Razem termin ten jest często tłumaczony jako „siła i wdzięk”, ale także jako „boska stabilność” i „wzniosły spokój”. Pozycje z tej serii mogą wydawać się akrobatyczne, wręcz cyrkowe, ale w rzeczywistości dają poczucie wzniosłego spokoju, siły i stabilności. Są kwintesencją wszystkiego czego uczymy się w serii pierwszej i drugiej serii Ashtanga Jogi – są kwintesencją Jogi.

Ashtanga Joga to coś więcej niż określona rutyna dynamicznej praktyki asan. To technika świadomości ciała, która pomaga doświadczyć głębokiego spokoju i wyższej uważności.