Dni księżycowe

W tradycji Ashtanga Jogi dni księżycowe – czyli czas pełni i nowiu – są uważane za momenty, w których praktykę asan warto odpuścić. To nie fanaberia ani przesąd, ale głęboko zakorzeniona część tej metody, związana z uważnością na subtelne zmiany energetyczne i fizjologiczne w naszym ciele.

Ludzkie ciało to w około 70% woda. Tak jak na pływy wody w oceanach, ruch Księżyca ma wpływ na to, jak „przepływa” energia w naszym organizmie. Stąd też kiedy Księżyc jest w fazie pełni lub nowiu, jego grawitacyjne oddziaływanie wpływa na naszą naturę.

„Księżyc jest naszym świetlistym przewodnikiem na niebie, który ukazuje, że wszystko jest częścią fazy – ciemność i światło, zgięcie i wyprost, narodziny i śmierć. Kiedy zsynchronizujemy świadomość naturalnych cyklów w otaczającym nas środowisku, z tymi w naszym ciele, to zaczniemy dostrzegać połączenia, wzorce i potencjał. My również jesteśmy naturą.”

Wpływ księżyca na nasze wewnętrzne pływy wpływa na poziom energii, stawy, życie emocjonalne i sprawia, że jesteśmy bardziej podatni na urazy. Na bardziej metaforycznym poziomie księżyc jest naszym świetlistym przewodnikiem na niebie, przypominającym nam, że wszystko jest fazą – ciemnością i światłem, rozciąganiem i kompresją, narodzinami i śmiercią. Kiedy synchronizujemy naszą świadomość naturalnych cyklów w środowisku z tymi w naszym własnym ciele, zaczynamy dostrzegać powiązania, wzorce i potencjał. My również jesteśmy naturą.

Sharmila Desai w wywiadzie dla Boso na Macie

Co ma do tego Astrologia wedyjska?

W astrologii wedyjskiej, Księżyc (Chandra) uważany jest za najszybciej poruszającą się i najbardziej wpływową planetę w odniesieniu do naszego ciała, emocji i umysłu. Symbolizuje 3 sfery:

• manas – umysł i emocjonalność,
• soma – esencję życia, odżywienie, płyny ciała,
• przepływ prany – naszą energię życiową.

To on kształtuje naszą wrażliwość, stabilność emocjonalną, zdolność odczuwania i regulację układu nerwowego. Jego fazy są więc kluczowe dla równowagi energetycznej i psychicznej.

W tym temacie mogłabym rozwinąć jeszcze osoby wpis, ale teraz skupię się na dwóch momentach: pełni i nowiu.

Dni księżycowe a praktyka jogi

Pełnia podkreśla wzrost somy, „przelewanie się” emocji, nadmiar energii i możliwe rozproszenie. W astrologii wedyjskiej to moment, kiedy umysł staje się bardziej podatny na impulsy i wrażenia. Stąd naturalnie możesz odczuwać większą drażliwość lub niepokój. W pełnię często odczuwamy wzrost poziomu energii, ale także pobudzenie, rozproszenie, napięcia w ciele i umyśle. Wtedy łatwo o brak ugruntowania, a tym samym o kontuzję.

W czasie nowiu z kolei naturalnie spada poziom energii i płynów w ciele. Umysł staje się wycofany, bardziej introwertyczny. Często jesteśmy wtedy zmęczeni, ospali, zniechęceni do aktywności. Ciało staje się bardziej podatne na przeciążenia. Praktyka zatem nie jest zalecana ze względu na ryzyko kontuzji powodowane większą suchością stawów.

Skoro Księżyc tak bezpośrednio wpływa na nasz układ nerwowy, emocje i płynność ruchu, dni nowiu i pełni wyznaczają naturalne „energetyczne granice”, które warto wziąć pod uwagę planując swoją aktywność i praktykę. Dlatego w dniu pełni i nowiu – oraz dzień przed kulminacją – tradycyjnie nie praktykujemy Ashtangi. W Mysore, kolebce tej metody, wszystkie shale (czyli szkoły) są w te dni zamknięte.

Czas na regenerację i introspekcję

Zamiast mocnej praktyki fizycznej, w dni księżycowe warto zwolnić, skierować uwagę do wewnątrz. Doskonale sprawdzą się łagodne formy pracy z ciałem i oddechem: Pranayama, Yin Joga, Joga Nidra. Możesz też po prostu dać sobie przestrzeń na chwilę ciszy i obserwacji tego, co się w Tobie dzieje.

Regularne przerwy pomagają nam utrzymać równowagę między wysiłkiem a regeneracją. To ważny aspekt zdrowej, zrównoważonej praktyki – zarówno dla ciała, jak i dla układu nerwowego.

Fazy księżyca a nasza wrażliwość

Księżyc oddziałuje na naszą fizyczną i emocjonalną kondycję. Kobiety często są szczególnie wrażliwe na te zmiany, choć temat cykliczności dotyczy każdego z nas. W czasie pełni możemy czuć napięcie, niepokój, rozedrganie. W nowiu – zmęczenie, spadek motywacji, potrzebę wyciszenia.  Zamiast je ignorować, warto te stany zauważać, obserwować i dostosowywać do nich swoją praktykę.

Dla mnie osobiście obserwacja cyklu księżyca stała się czymś naturalnym. Nie praktykuję Ashtangi w dni księżycowe, bo wiem, że mój organizm potrzebuje wtedy czegoś innego. im więcej praktykuję tym bardziej jestem przekonana, że joga – zwłaszcza Ashtanga – uwrażliwia. Zwiększa naszą świadomość na subtelne zmiany w ciele i psychice. Dlatego tak ważna staje się umiejętność słuchania siebie i odpuszczania wtedy, gdy to potrzebne.

Niektórzy nauczyciele nie przywiązują do tych dni dużej wagi. Dla mnie to część praktyki uważności. I do tego też zachęcam swoich uczniów: by słuchać siebie, obserwować i samodzielnie podejmować decyzje, zamiast ślepo podążać za kalendarzem.

Bądź na bieżąco – Ashtanga Anyways na Instagramie

Na moim profilu instagramowym Ashtanga Anyways regularnie publikuję przypomnienia o dniach księżycowych i dzielę się refleksjami na temat wpływu cykliczności na ciało i praktykę. Możesz tam na bieżąco sprawdzać, kiedy warto odpuścić – i zainspirować się do łagodniejszych form pracy z sobą.